Over ons

Volg hier het wel en wee van het Shamrock Sailing Team !

Shamrock Sailing Team is een enthousiast zeilteam dat bestaat uit jonge gedreven mensen wier passie het wedstrijdzeilen is.

De 'Shamrock' is een 12.06 meter lange door Nils Jeppesen ( x - yachts ) ontworpen wedstrijdjacht.

De karakteristieke IOR rompvorm en het complexe tuig van deze racer dragen bij tot een uitdagend maar interessant zeilen.

Wij varen sinds 2008 wedstrijden op Belgische en Nederlandse wateren met de ' Shamrock' in de ORC/ IRC klasses.

weer vlissingen

vrijdag 6 augustus 2010

donderdag 5 augustus 2010

COWES WEEK: DAY 5


Vandaag was het doomsday voor de shamrock: nadat de riggers bijna de hele nacht gewerkt hadden om er een nieuwe genuaschijf en val in de mast te plaatsen voeren we vol vertrouwen rond 1000u uit om rond 11.20 een Squadronstart te nemen. Er stond echter erg veel wind en redelijk wat golfslag. We hesen de main en 5minuten later braken de rivetten van de baseplate van de vang (neerhaler) van de giek. Game over zei Bert , onze tackticus, binnengaan en boekje lezen!  Dat was natuurlijk buiten de waard gerekend. Ik belde onmiddellijk Spencer rigging en om 11.00 lagen we aan de steiger en stond de rigger met zijn boormachiene en zijn rivetten klaar. Terwijl 11 man op zijn werk stond te kijken zette hij vliegensvlug 14 nieuwe rivetten. Gelukkig kwam er nog een vrachtschip door het startgebied en werd de start nog tien minuten uitgesteld.  Op het moment van de start zaten we nog in de medina River: motor af en zeilen terwijl we onze klasse over de startlijn zien gaan. Weer eens 5 minuten te laat over de meet: ik heb er heb daar een patent op. Raar genoeg hadden we onmiddellijk aansluiting bij de staart van onze klasse; opnieuw was het een kwestie van een voor een op te rapen. We moesten opnieuw kruisen naar het westen tegen tij dus tegen de wal van het vaste land. De wind trok echter aan en op een gegeven moment stond er 22 knopen wind en hadden we onvoldoende controle over het grootzeil. In record tempo ( 30 seconden) zat er een rif in het grootzeil en was alles terug onder controle. Na een bakboord stuurboord met de BOB ( de boot van Bob Hayworth van BP) kregen we een stevig bui over ons heen. Na de bui ging de wind liggen en voeren we onder spi tgv newtown creeck. Ik stond aan de sheet (leischoot) van de spi en de spi viel een beetje in; Francois riep ‘TREKKEN WIM’ , dat deed ik maar er zat ergens een weerstand op de schoot,  een krul in de schoot voor het blok of zo. Ik trek uit alle kracht en leun met heel mijn gewicht buiten de railing. Plots schiet de schoot door en….. tuimel ik met een pracht van een achterwaartse salto de drink in. Gelukkig droeg ik nog een reddingsvest en nog voor ik aan de oppervlakte kwam was deze al opgeblazen. Gezien in de schoot in mijn handen had hing ik nog even met mijn voet in de schoot.  Het water was lekker warm en ik lag daar helemaal relax de sham te bewonderen. Ik zag ze de spi in het water droppen en was hoogstens op 50 meter van de boot. Plots kwam Beken Of Cowes (de meest bekende yachting fotograaf ter wereld) met zijn motorbootje aan en ik kon er zelf inklimmen. Hij zette mij direct op de boot af. Jammer genoeg verloren we door het incident contact met de IMX 40 die we al heel de dag aan het coveren waren. Het weer klaarde uit en het werd nog een prachtige zeildag. Het laatste rak terug naar cowes ging normaal onder spi zijn maar plots draaide de wind 180 graden en moest er opnieuw worden opgekruist. We zagen voor ons enkele boten uit onze klasse. Dankzij het tactisch vernuft van Bert,de stuurkunsten van Francois en de concentratie van Fokko aan de trim konden we van een zone van windstilte gebruik maken om een tiental boten in te halen door om de windstille zone heen te varen.  Het was een vreemde wedstrijd met 2 majeure problemen maar ondanks 5 minuten te laat gestart en MOB zijn we toch maar mooi 14e van de 28 boten ...

woensdag 4 augustus 2010

COWES WEEK : DAY 3


Beste Shamrockers 

Vandaag begon de dag met erg weinig wind. De organisatie besloot daarom van de wedstrijd 2u uit te stellen. Daarna moesten we een Commitee boot volgen die wel drie verschillende posities in nam vooraleer het tot een start kwam . We bezochten in het zog van de commiteeboot samen met een tweehonderdtal andere deelnemers de aanloop naar Beaulieu , daarna een positie aan de andere zijde van de solent halverwege Yarmouth en tenslotte weer eens oversteken naar de andere kant. Daar aangekomen stond er weer een mooi westenwindje van 15 knopen. Toch bleef de organisatie maar twijfelen voor de start en kregen we nog de IRC 1 vloot door ons startgebied: leuk om Tonnerre de Breskens en Crusader (een 12 meter) vlak bij ons te zien peelen! Eindelijk rond 1500 dan toch nog een start: een korte upwind –downwind met 3 lusjes. Omdat we dus al de hele zaten te wachten stond iedereen van de ploeg op scherp: de handling ging goed en de afterguard haalde alles uit de kast. We eindigden onder spi voor de Royal Yacht Squadron: zoals je het op de voorpagina van de yachting World ziet! Ook de uitslag was een opsteker: 8e plaats van de 33: niet slecht.

Greetings from Cowes !

zondag 1 augustus 2010

COWES WEEK DAY 2

Beste Shamrockers



Vandaag, zondag 1-8-2010, dag 2 van de regatta.

Opnieuw een start aan de Squadron, ditmaal gelukkig met een een stabiele wind 12 knopen. Net zoals gisteren een start naar het westen tegen wind en tegen stroom (3 Knopen op sommige plaatsen!). Deze maal hadden we een redelijk goede start . We waren redelijk op tijd aan de lijn aan de hoge kant (commitee end) . Helaas werden we nadien een tijd afgedekt en voeren we een tijd in vuile wind. Iedereen kroop natuurlijk weer onder de wal richting lepe spit. Het verhaal van gisteren herhaalde zich: opkruisen en 'ground hugging' , pas bij 0.5 onder de kiel gaan we overstag! We lagen ongeveer in 20e positie in het begin. Onder genua 2 konden we snel aan de wind 6.8 -7.2 en toch voldoende scherp (25 graden apparent). Zodoende konden we er een aantal oprapen: een swan 44, een Elan 45, een reflex38, een X-37. Bij de ingang van de geul van Beaulieu river stond er een paal in het water, we gingen er rechts van en zouden ons dat later nog beklagen. Er volgden 3 'sausages' zoals Gerben dat noemt: lussen van Up en downwind. De handling liep vandaag veel beter: prima sets en drops en mooi gecontroleerde gybes. Het laatste rak was opnieuw downwind naar cowes waarbij alle klassen samen kwamen zodat er werkelijk honderden spinakkers naar het zelfde punt voeren. Het tumult aan de finish was behoorlijk. We gingen over de lijn met een goed gevoel enterwijl we aan het aftuigen waren wist Gerben al de uitslag op zijn Iphone te toveren: 15e van 33 boten maar we hadden een protest aan ons been. Blijkbaar stond in de racinginstructions op bladzijde 38 paragraaf 37 bis in de kleine letters van de kleine letters dat de famause paal aan beaulieu niet langs rechts genomen mocht worden gezien er daar gevaarlijke metalen palen in de grond zitten! Enfin; we hebben zonder te discuteren het protest aanvaard en zijn afgezakt naar de 19e plaats. Jammer maar helaas. S'avonds was de sfeer echter weer optimaal in het crewhouse waar we ons tegoed deden aan een BBQ georganiseerd door Filip en Christian.



Tot Morgen

zaterdag 31 juli 2010

COWES WEEK DAY 1: D-DAY





























Beste shamrockers:,







Vandaag was het dan eindelijk zo ver.







Onze eerste wedstrijd op de solent.







Ons tym werd vandaag versterkt door Gerben Visser, een lokale navigator die de solent op zijn duimpje kent.







De dag begon in de regen en het zicht was slecht.







We hadden een squadronstart dit betekent dat we voor royal yachtsquaron starten. Tijdens de run up naar de start stond er maar 6 knopen. We hesen dus de NR1 genua. Een half uur voor de start stond er echter 12 knopen. We wisselden dus naar de NR2 genua. Langzaam vulde het startgebied zich met de verschillende IRC klassen ook J109, SIgma 38 en First 40.7. Ik denk dat er zo een 300 boten circuleerden. Net voor onze klasse (IRC 3) aan de beurt was ging de wind echter volledig liggen. Daardoor raakten we niet in een goede startpositie en hadden zelfs 30 minuten nodig om over de startlijn te geraken ( net als alle andere boten van onze klasse). Ondertussen starten de J109's en de IRC 4 en ook zij dreven samen met ons op en neer langs te startlijn om toch maar tegen de stroom op te geraken. Enfin; een frusterende start! Gelukkig stak er dan wat wind op en konden we eindelijk zeilen. We mosten Upwind en tegen stroom naar het westen van de solent. Iedreen kruipt dan tegen de kust van het vaste land om daar over de ondieptes uit de stroom te kunnen varen. Wat dan volgde was de meest angstaanjagende ervaring van mijn korte wedstrijdzeilenervaring: met een diepte van 1.2m onder de kiel close combat tegen duizend kruisende boten op een strook van 200M tegen de kust. Continu risico voor aanvaring,bak-boord stuurboord en het risico voor vastvaren. Gezien er zo veel klassen door elkaar voeren was het moeilijk te weten waar we in het veld zaten. De rode Salona 37 "Red Zeppelin" was echter dicht bij ons en ondanks zijn slechtere rating konden we hem toch bijhouden en zelfs heel traag er van weglopen. De baan ging plots naar de andere oever, die van het eiland, ongeveer thv Yarmouth. Ook daar was het kruisen over de ondiepe strook van 100m met massa's contenders. Ondanks het puike navigatiewerk van Gerben gebeurde het onvermijdelijke: plots staken we vast . Snel iedereen gaan uithangen aan lei en op een minuut waren we los. Met Francois aan het stuur, Bert op tacktiek en fokko aan het grootzeil duurde het niet lang voor we ze de Salona en ook een Grand soleil 4à uit onze klasse hadden bijgehaald. Daarna volge een heel lang spirak,opnieuw tegen tij, terug naar Cowes.Ondertussen stond er 18 knopen wind en op sommige plaatsen 3 knopen stroom: het water kolkte! Op het eind van dit alnge rak moest er enkele keren gegijpt worden. Helaas wikkelden we tijdens een van de Gijpen de spi rond de stag. Dat zag er even NIET GOED uit. Net op een moment dat de hele vloot rond de zelfde boei moest. Gelukkig loste zich dat toch op maar helaas, de salona en de Grand soleil waren weg. We gingen over de meet met mixed emotions: enerzijds hadden we onze moeilijkste wedstrijd ooit gevaren, anderzijds waren we aan de grond gelopen en hadden we onze spi rond de stag gewikkeld. Gelukkig bracht de uitslag soelaas: 18e van de 32! Een opsteker. Het doel was om niet laatste te zijn: voorlaatste had ook al goed geweest. Rest me nog Filip en mezelf als genua en spitrimmers te vermelden en Samira aan de piano. Benoit deed mast en Christian het voordek. Bert leerde de knepen van het Bouncen en trimde de lijschoot. S'avonds bij het teamdinner was de sfeer uitgelaten! Ons trouwste teamlid belde al om 2000u om te horen hoe het geweest was: Thanks Elien:we zijn je nog niet vergeten en je mist hiet iets! Ook de degenen die er niet bij zijn: Frank, Cathy, Mathijs, Jean: we miss you!







COWES WEEK DAY -1
















Op Vrijdag 29 juli werd er in de voormiddag geklust: Een nieuwe terminal op de backstag, de genua 3 naar de zeilmaker: zeillat met pocket volledig uitgerukt. En tenslotte kwam er een "engeneer" langs om het diesellek te dichten. Fokko nam al de dekfitting onder handen. Tenslotte arriveerde rond 1300u Samirah, onze brasiliaanse Pitlady. Rond 1400 deden we een verkenningstrip op de solent. Al snel kwamen we in het Exteme Forty veld terecht!! S'avonds arriveerde drupplesgewijs de rest van het team.

COWES 2010 DELIVERY DEEL 3











Beste Shamrockers,








op woensdag 28 juli werd de laaste etappe ingezet. Fokko, onze toptrimmer, kwam me oppikken in geel. Daarna ging het richting Antwerpen alwaar toptackticus Bert Jansen werd opgepikt. Tenslotte nog topvoordekker Christian Monos ter hoogte van brugge. De Ferry calais dover deed er nog geen 40 minuten over waar de sham enkele dagen voordien 3u voor nodig had.




Rond 1900 aankomst in Eastbourne. Na een dinertje werden plannen voor de volgende dag gesmeed. Ideaal voor de stroming was om 0200 uit tevaren, uiteindelijk gingen we voor 4.30.




Eerst veel wind voor Beachy head en daarna tegen stroom en wind naar selsey bill. Er stond zo een 15 knopen wind en veel golfslag. Met de geua 3 en rif in het grootzeil konden we de sham toch onder controle houden. Toen we de solent binnen liepen stond er minder wind en werd het echt aangenaam. Toen we tussen No mans Land Fort en Horse Mans land Fort doorvoeren wisten we het: eindelijk de sham op de solent. Na al de voorbereidingen kon de deelname aan Cowes week 2010 ons niet meer ontglippen. Vooral het aanmeren aan Shepards Wharf met als buren BMW oracle en Origin gaf vertrouwen.S'avonds betrokken we onze twee huisjes. Fokko vertelde ons dat hij op al zijn deelnames van Cowes nog nooit zo dicht bij de boot gezeten heeft en nog nooit zo een net huisje gehad heeft. Al bakken we er dan niks van tijdens de wedstrijd dan hebben we tenminste goed gelogeerd gehad.